على صدرايى خويى

380

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

منظومه معروفى است در قالب طنز و فكاهى در وصف طعامها و غذاها . در اول اين چاپ حاجى فتح الله مفتون يزدى مقدمه كوتاهى در مدح مؤلف به نثر نوشته است . پس از پايان كتاب سه غزل از سه شاعر ايرانى ( فخر عظمى ، اسد الله رزمجو ، اديب ) به نقل از روزنامه هاى ايران ( يكى از آنها روزنامهء شير كوه يزد ) ، چاپ شده است . آغاز ديباچه : يا صاحب النعم القديم . نيكوترين عبارات آن است كه قوهء سامعه جالسين به طرف ناطق جلب نمايد . آغاز منظومه : هو المعزالمنعم الذى عمّت نعمائه . اين بنده ضياء لشكر و ياران را به اتفاق حشر افتاده بود . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : 1311 ق . به اهتمام : حسب خواهش حاجى فتح الله مفتون يزدى . توضيحات : تمامى صفحه ها جدول‌دار دو ستونى . محل چاپ : هند ؛ بمبئى . مطبعه : مصطفائى اسيتم پريس . تاريخ : 1311 ق . تعداد صفحات : 40 ؛ اندازه : 50 / 14 * 50 / 22 ؛ تعداد سطور : 15 . ( 2 / 1399 ) مجموعه اشعار عشقى ( ادبيات فارسى ، ديوان‌ها - / فارسى ) از : سيد محمد رضا بن ابو القاسم كردستانى ميرزاده عشقى ( م 1343 ق ) منظومه ادبى و سياسى است كه ميرزادهء عشقى در مسافرتش به مداين و ديدن خرابه هاى مداين ، به ياد عظمت ايرانيان ، به نظم و نثر ، نگاشته است . او اين اثر را در دو بخش مجزا ، به عنوان دو نمايشنامه تنظيم نموده و نام اولى را « نمايش تمام آهنگى ، رستاخيز سلاطين ايران در خرابه هاى مداين » و « كفن سياه يا سرگذشت يك زن باستانى خسرو دخت و سرنوشت زنان ايرانى » نام نهاده است . آغاز : نمايش تمام آهنگى . رستاخيز سلاطين ايران در خرابهاى مداين . در مسافرت سنه